به گزارش سرویس بین الملل فرارو، نیویورک تایمز در مقاله ای که روز دوشنبه به چاپ رسانده، ضمن اشاره به موضع گیری های انتخاباتی مک کین و اوباما در مورد ایران هسته ای، ابهاماتی که در خصوص مواضع واقعی رییس جمهور آینده ی امریکا در قبال تهران وجود دارد را مورد توجه قرار داده است.
مقاله را در زیر بخوانید:
سناتور مك كين خواستار وضع تحريم هاي قوي عليه ايران به منظور باز داشتن آن از تبديل شدن به يك كشور توليد كننده سلاح هاي هسته اي شده و قويا خاطر نشان ساخته كه مايل است اقدام نظامي به عمل آورد. وي اغلب اوقات گفته است "تنها يك چيز بدتر حمله نظامی ايالات متحده است و آن، يك ايران مسلح به سلاح هسته اي است."
وي همچنين اصرار ورزيده كه بدون پيش شرط با ايرانيان مذاكره نخواهد كرد و اين كه اگر سناتور اوباما فكر مي كند كه مي تواند با رهبري ايران بنشيند و به توافق برسد، نشان از آن دارد که او "ساده لوح" است.
ولي دستياران سناتور مك كين مي گويند كه اگر رفتار ايران به شدت تغيير كند، سناتور مك كين اين مسئله را "مورد بررسي" قرار خواهد داد كه بتوان به ايران اعتماد كرد تا سوخت هسته اي در خاك خود توليد كند.
سناتور اوباما گفته است كه هر كاري در توانش باشد انجام خواهد داد تا مانع دسترسي ايران به سلاح هسته اي شود و بيشتر وقت خود را در مبارزات انتخاباتي صرف دفاع از تمايل خود به مذاكره با ايران كرده است. وي مي گويد يك اشتباه بزرگ دولت بوش بي ميلي او نسبت به گفت و گو با دشمنان بوده است. وقتي آقاي بوش در نهايت در مورد كره شمالي تسليم شد، وي گفته است كه ايالات متحده شروع به كسب اندكي پيشرفت كرده است.
ولي آقاي اوباما همچنين گفته است كه "همه ي گزينه ها را مطرح نگاه خواهد داشت" كه اين عبارت كلمه ي رمزي براي ضربه نظامي احتمالي مي باشد و گفته است كه ايران در پايان مذاكره نبايد هيچ گونه سوخت هسته اي در خاك خود توليد كرده باشد. دستياران وي بر لزوم اين امر تأكيد دارند كه براي ايران روشن سازند كه چگونه با ترك جاه طلبي هاي هسته اي و پايان دادن به حمايت از تروريسم امكان دارد سود ببرد.
در طول مبارزات انتخاباتي، در حالي كه ايران به ساخت سانتريفيوژها براي توليد سوخت هسته اي ادامه داده است، هر دو (نامزد رياست جمهوري) در مورد سه مسئله بزرگ به طور مشخص صحبت نكرده اند. مسئله اول اين كه چگونه می توان ايران را كنترل كرد: در حالي كه هر يك از نامزدها خواستار تحريم هاي بيشتر شده اند، ولي هيچ يك از آنها نگفته اند كه اگر زمان متوسل شدن به گزينه هاي نظامي فرا رسد، به چه صورت تصميم خواهند گرفت.
مسئله دوم اين كه چه نوع اقدام نظامي مي تواند مؤثر باشد: مقامات اطلاعاتي مي گويند كه به عقيده آنها تأسيسات هسته اي ايران به قدري پراكنده هستند كه حمله عليه مهم ترين اماكن هسته اي تنها موجب مي شود كه برنامه هسته اي فقط به مدت چند سالی به عقب بيافتد.
و هيچ يك از نامزدها ،محتمل ترين سناريو را مورد بررسي قرار نداده اند: و آن اين كه ايران سوخت و فناوري براي ساخت بمب را به دست آورد ولي بمبي نسازد يا مورد آزمايش قرار ندهد. در آن صورت در محدوده پيمان منع اشاعه هسته اي ولي در مرز ساخت سلاح هسته اي پس از اخطار كوتاه قرار مي گيرد .
